Oktoberfest (Munich-Tirol) Parte I

Para variar un poco la tendencia de los comentarios y que varie un poco la visión de nuestras peripecias, el articulo lo ha hecho en este caso un "artista invitado", se puede considerar el primer articulo periodista de Fabi... o algo parecido.

Y la morriña a motivado que el texto será en gallego (creo que es entendible pero intentare traducirlo si tengo tiempo).

Logo de moitos meses de espera e unha chea de tempo agardando a que a viaxe chegara, o día 26 de Septembro puxémonos rumbo a cidade xermana de Munich, para asistir a unha das maiores festas de Europa, a Oktoberfest.

A viaxe fixémola con escala en Mallorca, e despois dunha tarde de voos, chegamos a cidade bávara en torno as 11 da noite. Nada mais chegar e por recomendación do recepcionista do hotel, dirixímonos a unha especia de tasca muniquesa na cal puidemos cear a ¡¡1 e media da madrugada!! . O lugar tina unha ambientación perfecta, lugar escuro con moi bo ambiente e a cea á luz das velas. En canto a cena en sí, fomos ó chou e pedímoslles a camareira que nos escollese ela os pratos, e abofé que acertou, trouxéronnos unhas saborosas salchichas que estaban pra lamber no fociño. E de postre a verdade é que non teño nin idea do que era, pero era unha mestura de sabores entre natillas e vainilla que estaba boísimo.E coa mesma e sendo xa as dúas da mañá fomos para hotel a “descansar” ou iso esperaba un servidor.

Ao día seguinte e sen durmir pero con folgos dabondo, espertámonos as 6 da mañá para ir buscar o coche ao Avis da cidade (xa podía estar mais preto o condenado) pero o bo foi que puidemos percorrer parte da cidade a pé e coñecer algúns dos costumes dos seus habitantes,coma a sua devoción pola bicicleta dende o mais xove ata os mais veteranos(non menos curioso resultou comprobar o seu costume de deixar en medio da rúa as bicicletas soas sen ningún tipo de cadea, puidendo vir calquera e levala sen ningún tipo de complicación, pero como xa comprobamos a súa cultura pouquiño ten que ver coa nosa).

Unha vez dentro do noso flamante Audi soneca que te criou, a pesares de durmires polo camino deunos tempo a quedar abraiados polo fenomenal estado das estradas xermanas con 4 carrís e un deles sen límite de velocidade, o que permitía ver escenas dignas mais de videoxogos que da vida real polas velocidades dos vehículos.
O noso destino en primeira instancia era o Castelo de Neuschwanstein, pero dende moito antes de chegar a el, as montañas dos Alpes xa fixeran que nos desemos conta que estabamos nunha zona alucinante. Para ser sinceiro o Castelo de Neuschwanstein decepcionoume un chisco, o seu interior, os andamios exteriores, a súa vulgar historia como Castelo e o rei un tanto “friki” que residiu nel tiveron moito que ver.Aínda así o marco natural onde estaba encadrado o Castelo era maravilloso, en medio das incribles montañas con vistas a unhas extensas chairas con casiñas…incribles vistas a verdade.

Despois da visita o Castelo dirixímonos as impresionantes montañas do Tirol xa no país Austríaco, e que podemos dicir dela, pois que é absolutamente incrible ver un pequeño pobo de 20 casuchas preciosas típicamente alpinas, franqueadas a ámbolos lados por xigantescas montañas de miles de metros de altura que rematan en cumios cheos de neve, é unha paisaxe que non se pode olvidar.

A comida fíxose agardar debido as dificultades para atopar un lugar adecuado pra xantar,finalmente o Hotel Bergland foi a nosa elección.

E despois de xantar dirixímonos a cidade que era lugar obrigado ir estando alí, a archiconocida Insbruck, que foi coma un visto e non visto, pateamos a zona vella da cidade en poucos minutos, comimos un pastel típico da zona, fixemos un par de videos obrigatorios polo lugar ond nos atopabamos e de volta a cidade muniquesa.

Pero non todo tiña que ser tan normal, de volta cara a Munich pola estrada, ao noso intrépido conductor (despois de albiscar unha estrada que permitía a posibilidade de subir co coche uns miles de metros montaña arriba) decidimos ir subir co noso Audi unha irrematable montaña que nos permitiu ter unhas vistas incribles dos arredores da cidade de Insbruck, e despois dun par de fotos e vídeos voltamos a Munich.

Xa pola noite chegaba a hora de ir palpando o ambiente da Oktoberfest, e ata alí fomos .Hai que ver que ben se saben montar estes xermanos a sua festa por excelencia, o recinto era dunha dimensión incrible, había unha auténtica barbaridade de xente, e respirábase un gran ambiente de festa. Ademais de todo isto, dicir que cada marca de cervexa tiña a súa propia caseta na que entraban as suas catro mil persoas tranquilamente.Nos este primeiro día non puidemos entrar en ningunha delas e tivemos que quedarnos nuns bancos de fora coa nosa xarra do litro da mellor cervexa e coa agradable compañía duns habitantes do lugar.Despois diso e seguindo no recinto da festa, decidimos coller de cear un perrito de dimensións desproporcionadas que picaba a rabiar pero ben rico que estaba.E despois de dar unha voltiña pola festa e bastante cansos decidimos voltar para o hotel para poder durmir unhas cantas horiñas.

O día seguinte e coas enerxias a topes dispoñíamonos a visitar a cidade muniquesa.A primeira parada foi a BMW incrible o edificio de estética modernista que teñen os fulanos alí , e dentro del unha especie de concesionario/galería onde presentan os seus novos modelos, unha réplica do coche que compite na F1, unha tenda oficial e infinidade de minixogos cos que entreterse.

Como ese día había unha néboa importante a primeiras horas da mañá decidimos ir ata o Allianz Arena e volver logo para poderle sacar unhas fotiños o edifico emblemático da BMW co seu logo.

O Allianz (moi as aforas da cidade) é unha xoia arquitectónicamente falando, dende o exterior só se vé unha especie de neumático xigante, é unha auténtica maravilla, a pena foi que xusto houbo partido ese día e non puidemos entrar a visitalo.

Despois fomos a parar ao “Palacio das Carrozas” (nin idea do seu nome, pero estaba metido na cidade) onde o mais destacábel (ao marxe da extensión do terreo e os xardíns de palacio) era a presenza dunha sala onde se expoñian carrozas da época tamén un pouco recargadas de máis.